Bolivia dag 4 – Lake Titicaca 29 april

Om half zes komen we aan op de busterminal van La Paz. Na een korte zoektocht vinden we een tour operator die goedkoop kaartjes naar Copacabana verkoopt en de bus moet over een uurtje vertrekken. Zonder verder navraag te doen kopen we de kaartjes bij de man en nemen even plaats in de terminal. Na een half uurtje komt de man ons halen en nadat we de verplicht balscting bij een seperaat kantoortje hebben betaald lopen we achter het kleine kereltje aan. Hij neemt ons en nog twee andere toeristen mee naar de vertrekplaats die vreemdgenoeg niet in de terminal is. Hij dropt ons voor een hotel en zegt dat de bus er zo aan komt.

De tijd verstrijkt, zeven uur wordt langzaam aan acht uur en hij brengt steeds meer mensen naar deze plek. Uiteindelijk komt een tourbus ons ophalen zoals je die zou verwachten vanuit een hotel excursie. Een kleine bus zonder toilet of andere faciliteiten neemt ons mee. Maar hij vertrekt niet direct richting Copacabana. De bus krost half La Paz door en haalt het en der mensen en vracht op. Eindelijk verlaten we bijna twee uur later de vieze stad.

La Paz is gebouwd in een valei. Meestal zijn grote steden in een door bergen afgesloten gebied geen goed idee. Alle uitlaatgassen en uitstoot van industrie blijft als een deken hangen in de stad.

Tegen het middaguur komen we aan bij lake Titicaca maar om bij Copacabana te komen moeten we eerst met de pont over. Iedereen moet de bus uit en wordt met een klein bootje naar de overkant gevaren. De bus wordt op een krakkemikkig vlotje gereden en naar de overkant gebracht. Als de bus veilig en droog over is stappen we in voor het laatste stukje.

Eenmaal aangekomen in Copacabana blijkt het lastig om een slaapplaats te vinden voor een aantal nachten. Er schijnt morgen een festival te zijn en bijna alles is volgeboekt. De accomodatie die wel beschikbaar is is ineenstwee keer zo duur als normaal. Bij een klein hotel worden we netjesgeholpen en het meisje achter de bali weet ons tevertellen dat alleen hier het festival is. Als we morgen Lake Titicata opgaan en op Isla del Sol slapen hebben we er geen problemen mee. We boeken bij dit hotel een hotelovernachting en de bootkaartjes naar Isla del Sol. Zow, nu kunnen we even lekker douchen en Copacabana verkennen.

Copacabana is maar een klein plaatsje toeristisch plaatsje. We besluiten bij het strand een leuk eettentje uit te zoeken en nemen de lokale specialiteit, forel. Na nog wat rondgelopen te hebben en te hebben geinformeerd naar tours in de omgeving en bussen naar Cusco besluiten we er vroeg terug te gaan en te pakken voor morgen.

Bolivia dag 5 – Lake Titicaca 30 april

De boot naar Isla del Sol vertrekt vroeg. Om half negen staan we bij de kade en worden we naar een bootje gedirigeerd. Omdat het minstens twee uur varen is en de zon nu al fel schijnt besluiten Jorieke en ik maar in de boot te gaan zitten. Na twee uur varen over schitterend vlak, kristalhelder water met af en toe wat kleine eilandjes links en rechts komt de haven op Isla del Sol noord dan eindelijk in zicht. Als we afstappen worden we opgewacht door een native die een intropraatje houd in het spaans. We begrijpen er geen biet van maar wat we wel begrijpen is dat hij toertjes verkoopt. Wat in ieder geval handig is, is dat hij een grote gaart van het eiland op zijn kantoortje heeft. We kijken samen nog even op de kaart naar de plekken die we willen bezoeken en vertrekken vervolgens. Eerst lopen we even langs een standje van een dame die heerlijke sandwiches verkoopt.

Na het broodje lopen we naar het archeologische park. Nadat we entree hebben betaald gaat het redelijk stijl berg op. We hadden er eigenlijk op gerekend dat we een trekking gingen lopen van het noorde naar het zuiden van het eiland. Het stomme van ons is dat we al onze bagage mee hadden genomen. Met ongeveer vijftien kilo aan bagage op je rug berg opwaarts te lopen over een bergachtig eiland op ruim acht en dertig honderd meter hoog is geen goed idee. Vooral niet alsde zon ook nog eens goed zijn best doet. Als we bij een uitzichtpunt zijn gooien we het plan om. We bezoeken alleen de ruines ophet uiterste noorde en gaan daarna terug naar het havenplaatsje waar we vandaan komen. Eenmaal terug vinden we een leuke hotelletje en lassen we een siesta in. Als de zon zijn kracht iets heeft verloren gaan we lekker op het strand liggen.

Het valt ons op dat we hier niet aan de Nederlanders kunnen ontsnappen. We horen minimaal vier andere gezelschappen Nederlands spreken. En zoveel mensen liggen er niet bij ons in de buurt.

Voor het avondeten is er niet heel veel keuze. We gaan bij een restaurantje zitten en worden "bedient" door een zoon van de familie. Hij lijkt erbij alsof dit zijn straf is en alles duurt deze avond ook heel erg lang. We hebben ook een communicatie stoornis want als we een cola en een groot biertje bestellen krijgt Jorieke een twee literfles Coca Cola. Maar goed, we accepteren het maar en gelukkig wat het eten heel erg lekker en uiteindelijk de rekening verre van duur.   

 

Bolivia dag 6 – Lake Titicaca 1 mei

Gelukkig hebben we ons eigen ontbijt mee en genieten we van een schaaltje havermout met stukje gedroogde ananas op het dakterras van ons hotel. Wat opvalt is dat nog veel mensen traditioneel gekleed over straat lopen. Deze mensen dirigeren hun vee over het strand naar de weide waar ze vandaag mogen grazen. Maar het zijn met name mensen met de leeftijd van onze ouders. Mensen van onze generatie zien we bijna niet lopen.

Nadat we zijn uitgechecked en we kaartjes hebben gekocht van Isla Del Sol terug naar Copacabana gaan we even bij een klein tee huisje zitten tot onze boot klaar is voor vertrek. Als we dan om half elf eindelijk in mogen stappen zorgen we dat we vooraan in de rij staan. We hadden al zo n flauw vermoeden dat de boot vol zou zitten maar hoe ze deze boot vol krijgen is echt een hele prestatie. Alle zitplaatsen beneden zijn vol en op het dak zitten zoveel mensen dat er echt niets of niemand meer bij kan. Uiteindelijk zitten er mensen voorop, bij de schipper en in alle gangpaden waar ruimte is. Omdat de boot zo vol is gepakt doet hij er ook een stuk langerover dan op de heenweg. Maar dat maakt niet zoveel uit want het uitzicht is schitterend.

Als we in Copacabana aankomen kopen we als eerste buskaartjes naar Cusco, Peru. Na wat rondscharrelen en onderhandelen hebben we een goede deal gevonden en we bedingen dat we onze rugtassen in hun kantoor achter mogen laten. Even verderop gaan we even rustig zitten om te lunchen en een plan voor Cusco te maken. Helaas doet het beloofde wifi het niet maar het eten is in ieder geval wel lekker. Na de lunch lopen we naar een deel van de stad waar veel kabaal vandaan komt. Het festival lijkt hier nog in volle gang te zijn. Traditioneel geklede, dansend en zingende dames die worden begeleid door dito heren alleen dan met instumenten vullen de straten. Dronke mensen vullen de trottoirs maar het meeste bier wordt raar genoeg verkocht aan de dansende dames. 

We aanschouwen dit spektakel totdat we de lucht van schraal bier en andere bijbehorende odeurs niet meer kunnen luchten. We scharrelen nog een beetje rond door de stad totdat het tijd is om de nachtbus in te klimmen. Het lijkt hier traditie te zijn dat de verkopers geen benul hebben van wat ze verkopen. Nadat we onze tassen hebben opgehaald van het kantoor en de verkoper ons de weg heeft gewezen kunnen we de bus niet vinden. We moeten het drie keer navragen en uiteindelijk staat drie straten verderop de bus op ons te wachten. Een bus vol toeristen en een aantal locals die naar Peru reizen.

Halverwegen de nacht worden we de bus uit getrommeld. We zijn bij de grensovergang en het is tijd om ons paspoort weer eens te laten stempelen. Na een hele rommelige Boliviaanse kant, waar lukraak toeristen uit de rij worden geplukt die, om wat voor rede dan ook, moeten betalen voor hun visum. Is het tijd om een Peruaanse stempel te halen. Gelukkig gaat het hier sneller en lijkt deze kant wat minder corrupt.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen