Namibië dag 4 –  Roadtrip naar Swakopmund 24 januari

We hebben geleerd van onze fout om midden op de dag naar het “petrefied forest” te gaan. Vandaar staan we al vroeg bij de rots kervingen die de “San” mensen (de echte bosjesmannen) zo’n zes duizend jaar geleden hebben achter gelaten. Het is pas tien uur maar de zon is al duidelijk voelbaar.

Bij de ingang krijgen we een gids mee. De gids neemt ons mee op pad en legt ons uit wat alle rotskervingen betekenen. Deze site heeft geen schilderingen maar tekeningen welke in zandsteen zijn gekerft met een sterker steensoort. Omdat deze tekeningen ongelofelijk oud zijn en de bergketen constant onderhevigd is aan erosie, iets waar zandsteen niet goed tegen kan, liggen er bijzonder veel grote rotstekeningen op hun kant of op hun zei.

Dit was een plek waar de San naar toe migreerde vanuit alle hoeken van zuidelijk Afrika. Waarom weten ze niet. Wat wel duidelijk is, is dat hier tekeningen van dieren als zeeleeuwen en pinguins zijn. Dieren die in een omtrek van duidend kolimeter niet voorkomen. We zien vooral veel tekeningen van hun “heilige”dieren als de olifant, neushoorn en vooral veel giraffen.  Ook zien we de “tracking school ” van de San. Een groot tablet dat tekeningen van de meest voorkomende grote dieren toont en hun voetafdrukken. Benoemswaarig is de voetafdruk van de leeuw. Deze heeft in de tekening namelijk zeven tenen. Dat zie je alleen als de leeuw rent. Als de leeuw rent (alleen als hij jaagt) dan komt zijn achterpoot in de afdruk van de voorpoot terecht en wordt één teen op deze manier verdoezeld.

Na een kleine maar zeer indrukwekkenderondleiding in dit woestijnachtige en dorre gebied gaan we weer op pad. We hebben nog heel erg veel kilometers af te leggen. Over slechte wegen, waar we af en toe de auto in vierwiel drive moeten zetten om verder te kunnen komen, zien we de omgeving iets veranderen. We gaan van rode rotsformaties naar gele duinen en uiteindelijk komt het doel in zicht, de Atlantische Oceaan! Een bijzonder momentje. Eigenlijk wilden we via Skeleton coast naar het zuiden rijden, maar om via Skeleton coast te kunnen rijden moesten we een mega omweg nemen. Via deze weg komen we net ten zuiden van het Skeleton coast national park uit.

Bij de Atlantische oceaan aangekomen slaan we linksaf richting het zuiden. Na een tijdje zien we ons eerste scheepswrak. Een vissersschip uit tweeduizend en acht die is vastgelopen op de kust. Vandaar ook Skeleton coast,  de kust ligt hier bezaaid met vastgelopen schepen. En wat een plek om vast te lopen met een schip. Als je het vastlopen als bemanningslid hebt overleeft zie je direct de kust. Niet dat dat enig comfort bied, zo ver je kunt kijken gele zandduinen en geen enkel teken van leven.

Een stuk verderop ligt de paats Swakopmund. Een plek waar we grote verwachtingen van hebben. Dit is een grote stad, voor Namibische begrippen. Als we er eenmaal aankomen rijden we een rondje door de stad maken blijkt de grootte enorm mee te vallen. We doen boodschappen bij een luxe supermarkt. Iets verderop parkeren we onze auto op de camping welke gelegen is aan het einde van de stad bij een strandtentje. Eenmaal geïnstalleerd lopen we het strand op en nemen we een koud biertje en een Aperol.  Met het vooruitzicht dat we hier morgen ook blijven nemen we het er rustig van voor we gaan bbq'en en slapen.

Namibië dag 5 –  Swakopmund 25 januari

We hebben geen haast en staan op als we wakker zijn. Wat een luxe! Vandaag wordt een nuttige dag. We weten dat er een wasserette in het stadje is en we moeten wat administratie doen. Gelukkig hebben ze hier wifi bij de receptie waardoor we weer even contact kunnen maken met het thuisfront en onze administratie kunnen bijwerken. De wasserette zit vijfhonder meter verderop. Dit is iets wat nu echt heel erg hard nodig is. Nadat we de was in twee machines hebben gedaan gaan we weer naar de luxe supermarkt en halen we alles wat we nodig hebben voor een heerlijke lunch. We trakteren onszelf op heelijke broodjes met leverworst en echte kaas.

Aan het einde van de dag als we het meeste hebben gedaan wat echt nodig was willen we wat gaan eten in het strandtentje. Helaas is die dicht maar even verderop is het restaurant van een hotel wel open. Na een heerlijk diner van spareribs en jagerschnitzel (dat Namibië is een oud Duitse kolonie) zoeken we onze tent weer op.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen