Vietnam dag 20 –Ho Chin Minh City 30 november

In alle vroegte eten we cao lau noodles (tien over half zes s’ochtends). Dit is een Hoi An’s specaliteit welke we niet willen missen dus op de valreep eten we nog een kop. Een beetje raar op dit tijdstip van de dag, maar het smaakt prima. We nemen de cadeautjes van de moeder van de homestay in ontvangst; koffie en een sjaal, zo lief en we zijn on our way.... Op naar de volgende stad. We vliegen met Jetstar naar Ho Chi Min City (voormalig Saigon). We krijgen de plaatsen bij de nooduitgang toegewezen en hebben zeeën van ruimte.

Ingescheckt bij het hotel lopen we naar onze eigen suite! De meest luxe hotelkamer tot nu toe met een gang, groot bed en bad in plaats van een douche boven het toilet. Dank jullie wel voor de gulle gift! We zullen hier heerlijk genieten J.

In HCMC is de kerst gekte al volledig losgebarsten en voor het eerst worden we met kerstversiering geconfronteerd. Iets wat totaal niet in ons systeem zit op dit moment. Grote kerstmannen en nog grotere nep kerstbomen volledig versierd met ballen en verlichting staan te glimmen in de hitte van ver over de dertig graden.

Je kan merken dat Ho Chin Minh City een stuk economische ontwikkeld is dan Hanoi. De straten en parken zijn schoon, er zijn veel westerse winkels en de metaliteit van de bevolking is anders. Ik heb hier meer het gevoel over straat te kunnen lopen zonder aangestaard te worden.

We lopen via het park naar het oorlogsmuseum. We willen nog wat van de geschiedenis van Vietnam meepakken voordat we alweer naar een ander land doorreizen. De Chu Chi tunnels zitten er voor ons niet in, dit hebben we besloten na de dark cave.

In het museum zijn verschrikkelijke foto’s te bezichtigen. Amerikaanse oorlogvoertuigen staan er uitgestald en de oorlogsvoering wordt uitgebreid onder de loep genomen. Ook is er een gedeelte van een gevangenis te zien waar de Amerikanen hun krijgsgevangen vasthield. Naast het oorlogsverhaal wordt met name “agent orange” en haar verschrikkelijke uitwerking uitgebreid tentoongesteld. Als afsluiting is er een tentoonstelling met de huidige betrekkingen met het buitenland en foto’s met alle bobo’s. Naar onze mening is dit museum een zeer eenzijdig verhaal. Het voelt propagandistisch aan, niet de foto’s maar de manier waarop het verhaal wordt verteld. Natuurlijk is oorlog verschrikkelijk en wat de Amerikanen hebben gedaan is niet goed te praten, maar er zijn twee kanten van het verhaal en de Vietnamesen hebben ook gevochten in deze oorlog en naar onze mening is deze kantzijde in dit museum niet belicht.

Alniettemin voelen we ons na dit bezoek verschrikkelijk ook omdat er de vergelijking kunnen trekken met de huidige omstandigheden in de wereld en blijkbaar heeft de mensheid nog niks geleerd van vorige wreedheden.

Voor bezinking van het museum strijken we neer bij een geweldig familie zuivel restaurantje en bestellen frozen yogurt (de echte, geen gesuikerde yogurt welke je in Nederland krijgt). We schommelen de zorgen voor het moment een beetje weg, want we zijn maar een dag in HCMC en we willen nog meer bezoeken vandaag.

We maken een stadswandeling en eindigen bij de straat met alle tourbureau’s. We informeren naar een trip voor de Mekong Delta. Na de onbeschofte gidsen van de tourtjes die we in Noord Vietnam hebben geboekt zijn we zeer kritisch en kunnen niet de tour vinden die we willen dus besluiten morgen zelf op pad te gaan zonder tour.

De avond sluiten we af met een maaltijd op de markt en het kopen van een vierluik schilderij. Gekocht voor vierhonderdduizend dong na veel onderhandelen, want de verkoper wilde er achthonderdvijftigduizend dong voor hebben. We kunnen haast niet geloven dat we voor deze prijs zeven en een half kilo hout met verf hebben gekocht. We hadden net de souvenirs retour gestuurd en gelijk komt er zo’n gewicht in de rugzak bij. 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen