Vietnam dag 16 – Hoi An 26 november

In alle vroegte worden we om zeven uur gewekt door een karaoke zingende mannenstem, agggh. Het duurt maar vijftien minuten maar genoeg om wakker te worden en natuurlijk niet meer in slaap te kunnen vallen. We blijven hangen en staan pas laat op.

In de middag nemen we een taxi naar het centrum en lopen het gezellige artistieke stadje in. In dit stadje hebben ze goed door welke sfeer westerse toeristen leuk vinden. Zo slenteren we wat rond voor we neerstrijken voor wat te eten. Ik blijf lekker hangen in het tentje en flip de laptop open. Marco loopt naar de tailor waar we gister zijn geweest met het eind van de motortocht. Hij laat zich informeren over een maatpak.

Ha, redelijk snel is Marco weer terug en heeft hij een slim fit driedelig ruitjes maatpak besteld. De stof is grijs met een blauwe ruit. Mooie stof. Benieuwd hoe het uitpakt. Morgen is de eerste fitting.

De rest van de dag verloopt als elke slenter middag, avond. Shopjes, eten en genieten van de omgeving.

Vietnam dag 17 –Hoi An 27 november

We ontbijten bij de westerse bakkerij. Heerlijke muesli. En vertrekken hierna op de fiets naar het centrum. Wat meer verkennen van het centrum en de markt bezoeken. Allerlei groentes, vlees en vissoorten worden verkocht. Dood of levend. Een specialiteit is paddenhuid.

Tussen de marktkraampjes door komen we het Duitse stel tegen die we kennen van de Sapa trekking. Een leuk stel dat ook langer onderweg is. We krijgen wat goede tips van ze en besluiten telefoonnummers uit te wisselen voor toekomstige uitwisseling van tips.

Om elf uur heeft Marco de eerste fitting van zijn pak en zodra we bij Rubin tailor binnenstappen blijkt dat de stof die Marco gister heeft uitgezocht niet meer voorradig is. Helaas moeten we op zoek naar een nieuwe stof. In de winkel zelf hebben ze echter niet zoveel ruitjes stof dus worden we door het personeel op een scootertje naar een stoffenwinkel gereden. Toch wel goed dat ik nu mee ben, want met Marco’s kleurenblindheid is het toch moeilijk de goede ruit met bijpassende kleuren overhemd en stropdas uit te zoeken. Op het bovenste rek ergens onderin zie ik een bruine stof liggen met roze ruit. Na wat verplaatsing kunnen we de stof voelen en bij Marco’s huid houden. Ja dit wordt hem. Spannend. Om vier uur hebben we de eerste fitting.

In de middag stijken we neer bij een tip van het Duitse stel: Reaching out café. Een koffie en thee proeverij gerund door doven waarbij het draait om de sfeer en het gevoel in plaats van winst. Hierdoor is het een geweldige ervaring. De inrichting is minimalistisch knus en op tafel ligt een bakje met een zestal blokjes met tekst waarmee je naast je mimiek kunt communiceren met het personeel. Binnen is het de bedoeling de stilte te respecteren.

We nemen een een thee, koffie en koekjes proeverij. Door in alle rust te kunnen genieten van de proeverij en stilte is het in het drukke Vietnam echt een pareltje.

Om vier uur komen we terug voor de eerste fitting. Zo snel kan een maatpak blijkbaar gemaakt worden. Het pak staat erg goed, zelfs nog beter dan verwacht. Het is heel wat anders dan een standaard pak. De kleuren zijn goed in lijn met huids- en haarkleur. Dit is echt een driedelig pak wat je niet snel in Nederland zou kunnen kopen. Ok morgen hebben we de tweede fitting.

Om de juiste stofkeuze te vieren strijken we neer bij een backpackerskroeg en worden we voor het eerst sinds lange tijd beide dronken. We komen veilig thuis en slapen lekker. Zo we hebben voor het eerst in de wereldreis ‘gestapt’. Weer een boxje gevinkt ;).

Vietnam dag 18 –Hoi An 28 november

In de ochtend verhuizen we naar een nieuwe homestay. Iets duurder dan we gewend zijn, maar aangeraden door het Duitse stel en we zijn een beetje toe aan bemoedering. We worden gelijk goed welkom geheten, de familie is zó aardig en we krijgen een zeer luxe kamer met heerlijk zacht bed. Joehoe! In de homestay wonen moeder, vader en drie kinderen en er zijn twee kamers verhuurd op het moment dat wij er zijn. We worden gelijk uitgenodigd voor het avondeten a la Vietnamese stijl, super. Onze tassen worden naar boven geschouwd en we ploffen neer op het heerlijke bed. Vanuit de homestay wordt gelijk mijn kookcursus voor morgen geboekt en hebben we een rit naar het vliegveld voor de laatste dag geregeld.

Met de gratis fietsen gaan we op zoek naar de Bun queen. Dit is een Franse baguette (van de Franse overheersing overgebleven) met hierop heerlijk Vietnamese ingrediënten. Geen idee wat er allemaal op zit, maar we zijn verschrikkelijk aan het smikkelen en bestellen na een eerste baguette ongegeneerd een tweede.

Op naar de laatste pak fitting van Marco. Het pak is nu bijna volledig af. De knoopsgaten worden nog afgemaakt en alles wordt nogmaals gecheckt. Morgen zullen we terugkomen om het samen met enkele souvenirs in te pakken en naar huis te laten verschepen.

We hebben nog een paar uurtjes de tijd voor het avondeten en besluiten naar het strand te fietsen. Langs de rijstvelden, waterpartijen en groente tuinen fietsen we een half uurtje tot we op het strand staan. Het is ‘stormig’ weer en de zee gaat flink te keer. Op het strand liggen vele zandzakken als golvenbreker. Personeel is in de weer met graafmachines en mankracht om het strand met zandzakken te verstevigen. Mooi om de woeste zee zo te zien. Ik geniet van het aanzicht en de palmbomen op het strand.   

Om half zeven schuiven we aan bij de familietafel in de tuin. Vader heeft een uur het vlees gebarbecued en moeder heeft de resterende twee uur in de keuken gestaan. Op het menu staan springrols, beefsoep, gekruide rijst en gestoomde groente. Heerlijk het smelt allemaal in de mond en de sfeer in de tuin en gezelligheid met de familie maken het tot een zeer goede avond.

Rond negen uur installeren we ons voor de laptop voor een skype sessie met de familie. Heel verrassend en leuk zien we veel mensen en het meer en deel van de mensen hebben we al sinds het afscheidsfeest niet meer gezien. In een hele goede bui vallen we ’s avonds in slaap.

Vietnam dag 19 –Hoi An 29 november

Vandaag staat voor mij de kookcursus op de planning. Na het goede verzorgde ontbijt wordt ik met de taxi opgehaald bij het hotel. Ik raak aan de praat met het stel wat al in de taxi zit en wat denk je, ze komen uit Melborne. Natuurlijk alle Australiers die we tegen komen, komen uit Melborne. Ongelooflijk. En dan zeggen ze dat Nederlanders veel reizen.

De eerste stop van de kookcursus is de markt. We gaan de ingrediënten kopen voor vandaag. Als eerst komen vele kruiden aan bot zoals munt, kaneel, basiliek en gember. De kok wijst zo veel aan, dingen die me eergisteren niet eens zijn opgevallen zie ik nu wel. Meelwormen, bananenbloemen, vele fruitsoorten, hoe rijstnoodles worden gemaakt, hij laat garnalen over zijn hand lopen en zoekt daarna de beste uit voor de kookworkshop. De markt is dagelijks vers en bij het vlees gedeelte zie je zoveel van een beest, alles is eigenlijk te koop van tong tot ingewanden, kop en kippenpoten dat het bijna een beetje onsmakelijk wordt voor mij als supermarkt consument. Maarja ik hou nou eenmaal van vlees dus dit hoort hier nou eenmaal bij.

Na de markt lopen we naar een bootje en varen we in veertig minuutjes naar ons kookeiland. De zon schittert op het water waardoor het op een waterdiscotheek lijkt. Het is leuk deze tour te ondernemen toch voelt het een beetje onwennig dat Marco niet mee is.    

Na een overstap op een klein gammel bootje en gezien te hebben hoe ze bladeren van kokosbomen gebruiken voor het maken van daken van huizen laten ze ons zien hoe rijstmelk wordt gemaakt. In een grootte maalsteen wordt een mengsel van water en rijst gegoten. Hierna draai je de molenstenen over elkaar heen en perst het rijst, water mengel zich erdoorheen. Dit wordt herhaald tot er geen rijst meer te zien is en voila, rijstmelk.

Vanaf nu gaat de eigenlijke kookworkshop beginnen. We krijgen een schort om en kookmuts op en ieder een eigen werkplek. Vervolgens maken we springrolls, beefsoup, beefsalade en rijstpannekoek. Steeds doet de chef het voor waarna we zelf aan de slag mogen bij ons eigen werkplek. Ik doe wat goede tips op en leer Vietnamees koken. Hopen dat ik het thuis nog maar allemaal weet. De springrol en rijstpannekoek ben ik zeker van plan thuis eens te maken.

Een van de goede punters van de kookcursus is dat je zelf alles wat je maakt mag opeten. En al zeg ik het zelf, ik ben een goede kok!

Weer terug bij de homestay krijg ik te zien waar Marco allemaal aan gewerkt heeft. Een aantal aanpassingen aan het blog en de filmpjes voor Rusland en Mongolie zijn af. Super! Nu kunnen we zelf terugzien hoe gaaf alles was en dat ook aan thuis middels het blog laten zien.

In de middag gaan we voor de laatste keer naar de tailor en versturen we het pak en enkele souvenirs per boot naar huis. Over drie a vier maanden komt het aan. Maakt niet uit, dan zijn we hopelijk nog niet thuis.

Hierna fietsen we naar het groente dorp. Dit is een dorp waar allerlei groentes worden verbouwd en je mensen op het veld ziet werken in deze tuinen. We stoppen bij een leuk uitziend restaurantje en ik wil Marco laten van de rijstpannekoek die ik nu ken van de workshop. We bestellen een  garnalenrijstpannekoek en salade met een warme mosterd dressing. We zien dat veel ingrediënten voor onze bestelling eerst nog even geplukt worden. O wat is Marco blij dat ik de kookcursus heb gevolgd J. Het is heerlijk en de ambiance maakt het plaatje compleet.

Het is alweer onze laatste avond in Hoi An en besluiten in het gezellig stadje nog wat te gaan avondeten. We eten bij de (voor Vietnamese begrippen) chique tent morning glory. Mooie afsluiter van de avond en onze tijd hier. Op tijd duiken we het bed in, morgenvroeg vliegen we naar Saigon.

Reacties  

#1 stof kopen 10-02-2016 11:01
I am truly happy to read this webpage posts which includes lots of helpful facts, thanks for providing such information.
Citeer

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen