Myanmar dag 12 t/m 14 – Kalaw-Inle trekking 26 t/m 28 oktober

Vandaag start de trekking van Kalaw naar Inle lake. Iets voor half 10 geven we onze grote backpacks af waarna we om half 10 beginnen met lopen. De groep bestaat uit een enthousiaste en praatgrage gids, ons en twee Australische stellen waarvan één stel afkomstig uit Iran. De trekking brengt gelijk wat beloofd is, of the beaten trek. We lopen door de natuur over stenen, zand, gras en door velden. We lopen veel omhoog. Soms pittig maar meestal prima te doen. De gids verteld onderweg het een en ander over planten, dieren en Myanmar. Het is gezellig, de groep kan het goed met elkaar vinden. Het is leuk een tijd te kletsen met andere gelijkgestemden. Sinds we weg zijn gegaan uit Nederland hebben we nog niet zoveel met andere mensen een lang gesprek gevoerd. De ochtend vliegt om en voor we het weten zijn we bij de lunchplek. ’s Middags vervolgen we de weg en zien we prachtige vergezichten. Bergrijst, waterrijst, peper, bonen en maisvelden wisselen af met natuur. Waterbuffels komen we veelvuldig tegen. De Myarmesen gebruiken de dieren om het land te bewerken. Verder komen we schaapherders met hun schapen en paarden tegen. In de dorpjes zijn honden, katten, kippen en af en toe een varken te vinden. Rond 5 uur komen we aan bij de homestay. Een goede eerste dag.

De homestay is op palen gebouwd en geeft vanuit de deuropening een prachtig uitzicht. Binnenin is er één grote ruimte waarin voor ons water gekookt wordt op een houtvuur en waar zes matjes naast elkaar op de grond liggen te wachten. Bij het licht van de accu drinken we thee, kletsen erop los en eten we een heerlijke maaltijd. Sfeervol is het zeker. We krijgen zo een goede indruk van het plattelandsleven in dit dorp. Naar mijn idee zijn er speciaal voor de toeristen out-hous (buiten toiletten) gemaakt maar helaas ontbreekt de douche nog. Er is een grote waterput waaruit we water zouden kunnen halen om ons mee te wassen. Ahja,we slaan de douche wel een nachtje over.

Na het eten worden we door de gids op wat ‘enge’ verhalen getrakteerd. Maar al snel besluiten we om te gaan slapen. Het is immers een lange dag geweest.

De volgende dag staan we tijdig op, krijgen we ontbijt en lopen we om acht uur het dorp uit. We lopen door de velden. Allerlei soorten groentes, aardappelen en tarwe. Een mooi gezicht zonder vaste route want de gids loopt waar hij wil lopen.Onderweg verteld Jasmin over Iran. Het moet een hele mooie bestemming zijn. Iets eerder in de reis hebben we er al overnagedacht om Iran als land toe te voegen aan de bestemmingenlijst. Echter zouden we er dan in de winter zijn dus dit idee hebben we weer laten varen. Het land staat op de bestemmingenlijst voor na de wereldreis.

Met Mitch en Alice spreken we over de wereldreis. Zei zijn nu ook 2,5 maand onderweg. Leuk om bestemmingen en ideeën uit te wisselen. Met de lunch eten we bij een familie thuis. Ze eten in Myanmar drie keer per dag warm en met zo’n trekking lusten wij dat ook wel. 

In de middag wordt de trekking wat pittiger doordat we klimmend naar een uitzichtpunt gaan. Fantastisch uitzicht. Helaas is de bedoelde zwemplek vanwege het lage water niet geschikt om te zwemmen. Nouja dan vanavond maar onder de douche.

Gedurende de hele trekking zijn de bewoners die we tegen komen heel aardig. Veel mensen zwaaien naar je en vragen waar je vandaan komt. We komen vrijwel geen andere toeristen tegen waardoor we echt het gevoel hebben het echte Myanmar te beleven.

Rond vier uur komen we aan in een dorpje waar we neerploffen voor een drankje. Vanaf het ‘Cafe’ is het nog een half uur lopen naar het klooster waar we die avond zullen overnachten. 20 minuten later barst er een topisch regenbui los en verplaatsen we met tafel en stoelen naar binnen. Het geluid van de regen op de golfplaten doet het denken aan de druppels welke vallen op het tentdoek. Het geeft een knusse en intieme sfeer. Steeds meer toeristen en locals komen schuilen voor de regen. Door de ramen zien we de kuddes vee langslopen naar huis. Rond tien over half zes is de regen flink afgenomen en besluit onze gids dat het weer tijd is om naar het klooster te lopen. In de motregen lopen we het laatste stuk over de modderweg.De regen heeft voor mist gezorgd wat voor mooie uitzichten geeft. Alle nadelen hebben zu’n voordelen zullen we maar zeggen!

In de schemer komen we aan bij het meer dan 100 jaar oude klooster.In de grote ruimte zijn enkele doeken opgehangen, bedden met matjes en dekens gereerd en emmers neergezet om de regen vanuit het lekkende dak op te vangen. In de schemering loop ik naar de douch. De douche bestaat uit een viertal muren met in het midden een bad/waterput waar je met een schaal water uit kan scheppen om je te wassen. De muren hebben geen dak en zijn eigenlijk ook niet gemaakt om gebruikt te worden als vrouwendouche want de muren rijken tot taille hoogte. Maarja voor die (mannelijke) monniken welke in het klooster wonen is meer hoogte ook niet nodig. Eenvoudig en behulpzaam wordt ik dan toch iets schoner.

Het avondeten wordt geserveerd bij kaarslicht. Het eten staat op de lage tafel en zelf zitten we op de grond. Het geheel doet een beetje denken aan kerstavond. Moe en voldaan gaan we weer vroeg slapen.

Vroeg in de ochtend worden we wakker (4.30). Het is vandaag het lichtfeest en op deze dag komen de dorp bewoners eten brengen aan de monniken. Hierdoor zijn we verzocht tijdig aan de trekking te beginnen. Voor zonsopgang hebben we het ontbijt achter de kiezen en zijn we onderweg naar Inle Lake. In de ochtend is het nog mistig en de zon begint lichtjes door te komen. De bergen liggen hierdoor  in meren van mist, zo mysterieus dat je je afvraagt waar lochness is.

De laatste dag veel omhoog en omlaag. Vrouwen in traditionele kledij met een oranje doek om hun hoofd dragen de zwaarste bepakking met hun hoofd.Het is stil en we genieten van de omgeving. Voor we het weten zijn we bij de grenspost van het Inle lake gebied. Hier betalen we de tien USD per persoon verplichte entree. Geld dat helaas naar de corrupte regering gaat.  

Onze groep voegt samen met een groep van zeven belgen. Gezamenlijk lopen we een nieuwe route welke alleen de gids van de Belgen kent. We lopen naar beneden, maar via vele rotspartijen waardoor we langzaamaan door klauteren. De zon schijnt inmiddels vel. In tegendeel tot de eerste twee dagen hebben we vandaag nagenoeg geen schaduw. Het is een pittige tocht. Rond half 1 lopen we uitgeput naast de waterrijstvelden en de waterhuizen op palen. Het is nog 40 minuten lopen naar de lunchplek. Rechts voor links ploegen we voort.

Moei en voldaan ploffen we neer op de vloer. Even langgestrekt op de grond liggen, heerlijk. Na de noodle lunch stappen we in een boot welke ons in 1,5 uur naar het noorden van het Inle lake zal varen. We passeren flooting gardens en worden toegezwaaid door boten vol Myamesen. Heerlijk de wind in je haren en varen. Onderweg passeren we ook de van foto’s zo bekende beenroeivissers. Wat een geslaagde eerste trekking was dit. Dit is een begin van velen...

Gearriveerd bij het relatief luxe hotel in Nyaung Swhe nemen we een lekker douch en een power nap. ’s Avonds dwingen we onszelf nog even het dorp in te lopen een pizza te eten en een klein beetje mee te genieten van het lichtjesfeest. Op veel plekken zijn kaarsen neergezet en inwoners hebben zelf knalvuurwerk gemaakt. Enkele keer zien we een vuurpijl in de lucht ontploffen in duizenden kleuren.

Al met al is de trekking het hoogtepunt van onze Myanmar rondreis geweest. De trekking was af en toe pittig, maar dat viel in het niet bij de mooie vergezichten, vriendelijke gezichten en een inkijk bij de gewone mens.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen